استادیوم های یورو 2012+عكس

به گزارش فوتبال آنلاین، در فاصله 18 روز مانده تا شروع بازی های یورو 2012 در اوکراین و لهستان، نگاهی به ورزشگاه های این دو کشور ما را بیشتر در روند زیرساخت های فوتبالی این کشورها قرار خواهد داد.


استادیوم PGE واقع در شهر گدانسک لهستان با ظرفیت ۴۳۶۱۵ نفر






یکی از ورزشگاه میزبان رقابتهای یورو ۲۰۱۲ است. ورزشگاه گدانسک قدمت چندانی ندارد. این ورزشگاه یکی از جدیدترین و مدرنترین ورزشگاههای لهستان به شمار میرود.
شهردار این شهر طی نامهای به رئیس جمهور وقت لهستان اعلام کرد: گدانسک توانایی قبول میزبانی مسابقات یورو ۲۰۱۲ را دارد. البته در آن زمان هنوز کشورهای میزبان رقابتهای یورو ۲۰۱۲ مشخص نشده بودند. ساکنان گدانسک نیز رویای یک استادیوم جدید را در سر میپروراندند و در انتظار فرصتی برای میزبانی شهرشان برای رقابتهای اروپا بودند.
از این رو پس از آنکه میشل پلاتینی رئیس یوفا اعلام کرد، اوکراین و لهستان میزبان رقابتهای یورو ۲۰۱۲ خواهند بود، مسئولان شهر به سرعت طرح ساخت استادیوم جدید را برنامهریزی کردند. طراح این ورزشگاه معمارهای سرشناش و مشهوری هستند که در ساخت و طراحی استادیومهای ورزشی مهارت بسیاری دارند. آنها برای ساخت این استادیوم از کهربا، گنجینه سواحل بالتیک، استفاده کردند. این مواد معدنی طوری در ساختمان استادیوم مورد استفاده قرار گرفتهاند که از جلوه زیبایی به نمای بیرونی این استادیوم دادهاند. گفتنی است گدانسک به پایتخت جهانی کهربا معروف است.
ساخت این استادیوم در سال ۲۰۰۷ آغاز شد و دو سال و نیم به طول انجامید. برای اواین بار این استادیوم در ۱۴ آگوست ۲۰۱۱ افتتاح شد. این ورزشگاه در مرکز مثلثی بنا شده و توسط شهرک قدیمی، کارخانه کشتی سازی و فرودگاه احاطه شده است.

استادیوم Lviv (لِوُو) با ظرفیت ۳۴۹۱۵ در شهر لووو اوکراین






کلنگ ساخت استادیوم لِوُو در ماه اوت سال ۲۰۰۷، یک ماه پس از اعلام میزبانی اوکراین در رقابتهای جام ملتهای اروپا، به زمین خورد. اما از نوامبر سال ۲۰۰۸ بود که یک شرکت مهندسی اتریشی طراحی و ساخت این استادیوم را آغاز کرد. در ابتدا نام این استادیوم لَمبرگ، نام شهری در آلمان، انتخاب شد اما پس از مدتی به لِوُو به معنای شیرها تغییر نام یافت.

ساخت این ورزشگاه تازه تأسیس بسیار کم هزینه بود. هزینه این استادیوم ۲۴ میلیارد «گریونا» بوده است.
گفتنی است استادیوم لووو به احتمال زیاد میزبان برگزاری بخشی از رقابتهای المپیک زمستانی ۲۰۱۲ نیز خواهد بود.

استادیوم ۴۲۷۷۱ نفره وروسلاو لهستان






این استادیوم شهرت چندانی به عنوان یک مرکز ورزشی در رشته فوتبال ندارد، بلکه به عنوان یک مرکز بزرگ اداری و فرهنگی محسوب میشود. پس از اعلام خبر میزبانی لهستان در بازیهای یورو ۲۰۱۲، مقامات این کشور مجبور شدند تا زیرساختهای این استادیوم را تغییر دهند و آن را به شکل یک استادیوم فوتبالی درآورند.
یکی از ویژگیهای این استادیوم، نزدیکی آن به فرودگاه است. همچنین خط تراموای ویژهای برای رفت و آمد تماشاگران آماده شده است.
به لحاظ ظاهری، این ورزشگاه شبیه به یک فانوس چینی طراحی شده و یکی از ویژگیهای متمایز کننده این ورزشگاه از دیگر ورزشگاهها، نورافشانی منحصر به فرد آن است. شبکههای فیبر شیشهای جلوه خاصی از بیرون به آن داده است. گفتنی است هزینه این استادیوم ۲۲۶ میلیون دلار بوده است.


استادیوم پوزنان با ظرفیت ۴۱۶۰۹ نفر در لهستان






ساخت استادیوم پوزنان در سال ۱۹۶۸ آغاز شد. در ابتدا این ورزشگاه برای ساخت چند استخر سرپوشیده و سالن ژیمناستیک طراحی شده بود. در سال ۱۹۸۰ به بهرهبرداری رسید و مدت زمان ساخت این استادیوم تقریباً ۱۲ سال به طول انجامید.
از ویژگیهای این استادیوم دکل روشنایی آن است که ۵۶ متر ارتفاع دارد قدرت نوردهی آن ۱۸۹۰ لوکس است. گفتنی است استادیوم پوزنان اولین استادیوم آماده برای میزبانی یورو ۲۰۱۲ در لهستان بود. همچنین هزینه بازسازی این بنا ۱۶۰ میلیون یورو هزینه در برداشت.


استادیوم دو بناس با ظرفیت ۵۱۵۰۴ نفر واقع در شهر دونسک اوکراین






یکی از شهرهای اوکراین که توانست میزبانی بازیهای یورو ۲۰۲ را کسب کند، دونسک در جنوب شرقی اوکراین بود. البته این امتیاز میزبانی به دلیل داشتن استادیوم مدرنی چون دوبناس میسر شد.
مروارید دونسک برای اولین بار در شرق اروپا مطابق با استانداردهای جهانی ساخته شد و جای تعجب نیست که این استادیوم میزبانی رقابتهای جام اروپا و مسابقات قهرمانی اروپا را دریافت کرد.
طراح این استادیوم معمار بسیار معروفی به نام «جیم پاریش» بود که سابقه طراحی ورزشگاههای شهرهایی چون منچستر، آلیانز و سیدنی را دارد.
یکی از ویژگیهای متمایز این استادیوم نمای شیشهای با رنگ آبی تیره و درخشان است.
آغاز ساخت این استادیوم در سال ۲۰۰۶ آغاز شد و به مدت سه سال به طول انجامید. این مدت طولانی نشاندهنده تأسیسات منحصر به فرد در ساخت این ورزشگاه است. با وجود اینکه کار ساخت این استادیوم در اواخر سال ۲۰۰۸ به اتمام رسید، اما هشت ماه پس از آن تاریخ افتتاح شد. هزینه ساخت این استادیوم نیز رقمی در حدود ۴۰۰ میلیون دلار اعلام شده است.
به لحاظ ظاهری، استادیوم دوبناس بیضی شکل است و بیش از ۹۳% از آن سقف پوششی دارد. شیب خفیف رو به پایین که منجر به نورگیر شدن بهتر این استادیوم شده مشکلاتی را در تهویه این استادیوم بوجود آورده و یکی از مشکلات عمده این ورزشگاه رشد چمنهای آن است.


استادیوم ملی واقع در شهر ورشو لهستان با ظرفیت ۵۸۱۴۵ نفر






استادیوم ملی در سال ۱۹۵۵ به مدت۱۱ ماه از آوار ساختمانهای ویران شده در جریان قیام ورشو در سال ۱۹۴۴ ساخته شد. در سال ۱۹۸۳ به دلیل مشکلات فنی این ورزشگاه تعطیل شد و پس از گذشت ۶ سال مسئولان به سرعت این مکان را به بازار بزرگ اروپا تبدیل کردند که در مدت کوتاهی به بزرگترین بازار در اروپا تبدیل شد و سالانه بیش از ۵ میلیارد دلار در آن معامله میشد. گفته میشود در این مکان داد و ستد سلاح و مواد مخدر قاچاق نیز بسیار متداول بوده است.
در سال ۲۰۰۸ مقامات لهستانی به تخریب استادیوم اقدام کردند و تصمیم به ساخت مجتمعهای جدید ورزشی گرفتند و پس اعلام خبر میزبانی، مسئولان این استادیوم را مطابق با استانداردهای جهانی بازسازی کردند.
این ورزشگاه در مرکز شهر بر روی رودخانه «ویستولا» قرار دارد و نمای آن قرمز و سفید است که بر گرفته رنگ پرچم کشور لهستان است. برای ساخت این استادیوم نزدیک به ۵۰۰ میلیون یورو هزینه شد.


استادیوم المپیک واقع در شهر کییف اوکراین با ظرفیت ۷۰۰۵۰





یکی از بزرگترین مجموعههای ورزشی اروپا واقع در قلب کییف، در دامنه کوه «چرپانوف»، استادیوم المپیک نام دارد. ساخت این مجموعه ورزشی در سال ۱۹۲۳ مصادف با برگزاری اولین رقابتهای المپیک، با عنوان ورزشگاه «قرمز تروتسکی» آغاز شد.
تروتسکی، یکی از رهبران انقلاب اکتبر ۱۹۱۷، در آن روزگار رهبری انقلاب در نیروهای نظامی و دریایی لهستان را برعهده داشت و رنگ قرمز نیز مطابق با ایدئولوژی و تفکر انقلابی در آن زمان ساخته شد. اما عمر ورزشگاه قرمز در سال ۱۹۳۶ به اتمام رسید و مسئولان شروع به ساخت ورزشگاه جدیدی کردند که به مدت ۵ سال به طول انجامید و در طول سالها بارها این استادیوم بازسازی شد و نامهای جدیدی برای آن برگزیده شد، اما در سال ۱۹۹۶ به دستور رئیس جمهور اوکراین نام «المپیک» برای این استادیوم انتخاب شد.


استادیوم متالیست در شهر خار کیف اوکراین با ظرفیت ۳۸۶۳۳





در سال ۱۹۲۵ در مرکز حزب جمهوریخواه سوسیالیستی شوروی، در شهر خارکیف، کار ساخت ورزشگاهی آغاز شد. این ورزشگاه در ابتدا نامش بارسا بود و سپس به تراکتور آوانگارد و در نهایت به متالیست تغییر یافت.
در سال ۲۰۰۷ این استادیوم برای کسب میزبانی از سوی یوفا مجددا مورد بازسازی قرار گرفت و در سال ۲۰۰۹ تأییدیه مسئولان را دریافت کرد.